Search

Sunday, July 31, 2016

The Spring of Lovers bring Bewilderment




آمد بهار عاشقان تا خاکدان بستان شود 
The Spring of Lovers has arrived, so the dirtpot can become a flowergarden
آمد ندای آسمان تا مرغ جان پران شود 

The sky sings its song, so the bird of the soul can fly

هم بحر پرگوهر شود هم شوره چون گوهر شود 

The ocean will be filled with gems, even the desert salt will turn into pearls
هم سنگ لعل کان شود هم جسم جمله جان شود 

Garnet stones will learn to hear, all of you will be transformed into pure Being 

گر چشم و جان عاشقان چون ابر طوفان بار شد 

When  Lover's eyes and soul start to rumble and storm like clouds
اما دل اندر ابر تن چون برق ها رخشان شود 

Then the heart hidden the body's cloud will start to dance with lightening

دانی چرا چون ابر شد در عشق چشم عاشقان 

Do you know why it becomes like a cloud, in love, the lover's eyes?
زیرا که آن مه بیشتر در ابرها پنهان شود 

Because the Moon often hides itself among them

ای شاد و خندان ساعتی کان ابرها گرینده شد 

Joyful the hour that the cloud cries most 
یا رب خجسته حالتی کان برق ها خندان شود 
O Lord how auspicious when lightening comes smiling 


زان صد هزاران قطره ها یک قطره ناید بر زمین 
From those hundreds thousand drops, none reach the earth
ور زانک آید بر زمین جمله جهان ویران شود 

for if they all hit the earth, the whole world will be in ruins


جمله جهان ویران شود وز عشق هر ویرانه ای 

The whole world ruined and from the love of each ruin
با نوح هم کشتی شود پس محرم طوفان شود 

will join Noah in his Ark, the storm will reveal secrets to him

طوفان اگر ساکن بدی گردان نبودی آسمان

If the storm was unmoving, the heavens would not be spinning
زان موج بیرون از جهت این شش جهت جنبان شود

from that wave coming from no-direction
these six directions will each start moving

ای مانده زیر شش جهت هم غم بخور هم غم مخور

you who are stuck under these six directions
both lament and be happy !
کان دانه ها زیر زمین یک روز نخلستان شود

For those buried seeds will one day become a palm grove

از خاک روزی سر کند آن بیخ شاخ تر کند

will raise its head from the earth one day, and will grow branches
شاخی دو سه گر خشک شد باقیش آبستان شود

even if two or three branches dry up , the rest will bear fruit

وان خشک چون آتش شود آتش چو جان هم خوش شود

and when that dry one catches fire, the fire like the soul will rejoice
آن این نباشد این شود این آن نباشد آن شود

Not being this, That becomes it; This not being That, becomes it!

چیزی دهانم را ببست یعنی کنار بام و مست

Something stopped me speaking, when on the roof, drunk
هر چه تو زان حیران شوی آن چیز از او حیران شود

whatever bewilders you,  that will be bewildered still by Him

مولوی - دیوان شمس - غزلیات - غزل شماره ۵۳۶ - آمد بهار عاشقان تا خاکدان بستان شود... 





آمد بهار عاشقان تا خاکدان بستان شود
آمد ندای آسمان تا مرغ جان پران شود
هم بحر پرگوهر شود هم شوره چون گوهر شود
هم سنگ لعل کان شود هم جسم جمله جان شود
گر چشم و جان عاشقان چون ابر طوفان بار شد
اما دل اندر ابر تن چون برق‌ها رخشان شود
دانی چرا چون ابر شد در عشق چشم عاشقان
زیرا که آن مه بیشتر در ابرها پنهان شود
ای شاد و خندان ساعتی کان ابرها گرینده شد
یا رب خجسته حالتی کان برق‌ها خندان شود
زان صد هزاران قطره‌ها یک قطره ناید بر زمین
ور زانک آید بر زمین جمله جهان ویران شود
جمله جهان ویران شود وز عشق هر ویرانه‌ای
با نوح هم کشتی شود پس محرم طوفان شود
طوفان اگر ساکن بدی گردان نبودی آسمان
زان موج بیرون از جهت این شش جهت جنبان شود
ای مانده زیر شش جهت هم غم بخور هم غم مخور
کان دانه‌ها زیر زمین یک روز نخلستان شود
از خاک روزی سر کند آن بیخ شاخ تر کند
شاخی دو سه گر خشک شد باقیش آبستان شود
وان خشک چون آتش شود آتش چو جان هم خوش شود
آن این نباشد این شود این آن نباشد آن شود
چیزی دهانم را ببست یعنی کنار بام و مست
هر چه تو زان حیران شوی آن چیز از او حیران شود

Saturday, July 30, 2016

Shape us into Lovers with your Presence



حالت ده و حیرت ده ای مبدأ  بی حالت
Shape us up and grant bewilderment
You, the shapeless Source of shape

Make us lovers -- Leili and Majnoon
You,  the creator with hidden means
the roles of lover and beloved
embed hundreds of our desires
We come to you singing loud
You, fulfiller of our desires
That ring of power that grants every wish 
can only be a Solomonlike ring
Don't give up Sohbat - spiritual discourse
You, our mentor have granted us presence 
Although the month of repentence has passed
and a new Moon has come forth
calling us to break oath and burn a hundred promises 
we made -- for we had not seen You

if you don't swoon from the Master's words
then you are truly a confused soul!

And if your heart is not enticed
then your mind has beguiled you

for even birds and animals can't help but 
[who once spoke to Solomon] 
stagger as they approach Your Presence

For the Love of You drives all 
You who are the crown and specter

You invite all to join the Divine
and win the hearts of the multitude

Ghazal 326, Rumi, Book of Shams
Translated by Ali Arsanjani
#RumiPoetry

Give it shape and grant bewilderment



حالت ده و حیرت ده ای مبدع بی حالت
Give it shape and grant it bewilderment
for you are the shapeless Source of shape
لیلی کن و مجنون کن ای صانع بی آلت
Make us lovers -- Leili and Majonoon
You who are the creator with hidden means
صد حاجت گوناگون در لیلی و در مجنون
A hundred desires embedded in
the roles of lover and beloved
فریادکنان پیشت کای معطی بی حاجت
come to you singing loud
You fulfiller of all requests
انگشتری حاجت مهریست سلیمانی
Ther ring of power that grants your wish
is a Solomonlike ring
رهنست به پیش تو از دست مده صحبت
Don't give up speaking to your mentor
you are granted a lease
بگذشت مه توبه آمد به جهان ماهی
The month of repentence has passed
a new Moon has come forth
کو بشکند و سوزد صد توبه به یک ساعت
Who calls you to break and burn
a hundred promises you made in turn
ای گیج سری کان سر گیجیده نگردد ز او

وی گول دلی کان دل یاوه نکند نیت
ما لنگ شدیم این جا بربند در خانه
چرنده و پرنده لنگند در این حضرت
ای عشق تویی کلی هم تاجی و هم غلی
هم دعوت پیغامبر هم ده دلی امت
از نیست برآوردی ما را جگری تشنه
بردوخته ای ما را بر چشمه این دولت
خارم ز تو گل گشته و اجزا همه کل گشته
هم اول ما رحمت هم آخر ما رحمت
در خار ببین گل را بیرون همه کس بیند
در جزو ببین کل را این باشد اهلیت
در غوره ببین می را در نیست ببین شیء را
ای یوسف در چه بین شاهنشهی و ملکت
خاری که ندارد گل در صدر چمن ناید
خاکی ز کجا یابد بی روح سر و سبلت
کف می زن و زین می دان تو منشاء هر بانگی
کاین بانگ دو کف نبود بی فرقت و بی وصلت
خامش که بهار آمد گل آمد و خار آمد
از غیب برون جسته خوبان جهت دعوت

مولوی - دیوان شمس - غزلیات - غزل شماره ۳۲۶ - حالت ده و حیرت ده ای مبدع بی حالت...

Monday, July 4, 2016

I manifested the Unmanifest

ز زندان خلق را آزاد کردم 
I have freed the people from shackles
روان عاشقان را شاد کردم 

I have lifted the spirits of Lovers

دهان اژدها را بردریدم 

I have severed the head of the dragon
طریق عشق را آباد کردم 
I have refreshed the way of love 

ز آبی من جهانی برتنیدم 

I have woven worlds from mere water
پس آنگه آب را پرباد کردم 

And then I made water full of wind

ببستم نقش ها بر آب کان را

I paint images on the water of existence
نه بر عاج و نه بر شمشاد کردم 

Not on Ivory or by carving an evergreen

ز شادی نقش خود جان می دراند

The image bursts with delight
که من نقش خودش میعاد کردم 

for I had pledged to paint it for it 

ز چاهی یوسفان را برکشیدم

I draw the Josephs from a well
که از یعقوب ایشان یاد کردم 

when I reminisce about their Jacob

چو خسرو زلف شیرینان گرفتم

I clasped a lock of hair like lovers so their beloved
اگر قصد یکی فرهاد کردم 

if I ever wished to be that lover

زهی باغی که من ترتیب کردم


زهی شهری که من بنیاد کردم 

جهان داند که تا من شاه اویم
بدادم داد ملک و داد کردم 

جهان داند که بیرون از جهانم
تصور بهر استشهاد کردم 

چه استادان که من شهمات کردم
چه شاگردان که من استاد کردم 

بسا شیران که غریدند بر ما
چو روبه عاجز و منقاد کردم 

خمش کن آنک او از صلب عشق است
بسستش اینک من ارشاد کردم 

ولیک آن را که طوفان بلا برد
فروشد گر چه من فریاد کردم 

مگر از قعر طوفانش برآرم
چنانک نیست را ایجاد کردم 

برآمد شمس تبریزی بزد تیغ
زبان از تیغ او پولاد کردم

مولوی - دیوان شمس - غزلیات - غزل شماره ۱۵۰۲ - ز زندان خلق را آزاد کردم...


برنامه شکرستان
https://itunes.apple.com/app/shkrstan/id590284229


Sent from my iPhone

Thursday, May 19, 2016

I am the one who creates an image of you



من آنم کز خیالاتش تراشنده وثن باشم 
i am the one who takes thoughts and sculpt statues
چو هنگام وصال آمد بتان را بت شکن باشم 
when the moment of arrives for union, I am the idolbreaker 

مرا چون او ولی باشد چه سخره بوعلی باشم 

When He is my Master, why should I serve his disciples?
چو حسن خویش بنماید چه بند بوالحسن باشم 

When He reveals his kind attention, why should I crave another's?

دو صورت پیش می آرد گهی شمع است و گه شاهد 

He shows two sides: the candle and the Beauty
دوم را من چو آیینه نخستین را لگن باشم 
For the first I am a mirror and for the second I want to embrace

مرا وامی است در گردن که بسپارم به عشقش جان 


ولی نگزارمش تا از تقاضا ممتحن باشم 

چو زندانم بود چاهی که در قعرش بود یوسف
خنک جان من آن روزی که در زندان شدن باشم 

چو دست او رسن باشد که دست چاهیان گیرد
چه دستک ها زنم آن دم که پابست رسن باشم 

مرا گوید چه می نالی ز عشقی تا که راهت زد
خنک آن کاروان کش من در این ره راه زن باشم 

چو چنگم لیک اگر خواهی که دانی وقت ساز من
غنیمت دار آن دم را که در تن تن تنن باشم 

چو یار ذوفنون من زند پرده جنون من
خدا داند دگر کس نی که آن دم در چه فن باشم 

ز کوب غم چه غم دارم که با او پای می کوبم
چه تلخی آیدم چون من بر شیرین ذقن باشم 

چو بیش از صد جهان دارم چرا در یک جهان باشم
چو پخته شد کباب من چرا در بابزن باشم 

کبوترباز عشقش را کبوتر بود جان من
چو برج خویش را دیدم چرا اندر بدن باشم 

گهی با خویش در جنگم گهی بی خویشم و دنگم
چو آمد یار گلرنگم چرا با این سه فن باشم

چو در گرمابه عشقش حجابی نیست جان ها را
نیم من نقش گرمابه چرا در جامه کن باشم 

خمش کن ای دل گویا که من آواره خواهم شد
وطن آتش گرفت از تو چگونه در وطن باشم 

اگر من در وطن باشم وگر بیرون ز تن باشم
ز تاب شمس تبریزی سهیل اندر یمن باشم

مولوی - دیوان شمس - غزلیات - غزل شماره ۱۴۳۳ - من آنم کز خیالاتش تراشنده وثن 


Saturday, May 14, 2016

From your love the mountains dance

گر بریزی بحر را در کوزهای
If you pour the ocean into jugs
چند گنجد قسمت یک روزهای
Though it'll take a long time
It will finish one day
کوزهٔ چشم حریصان پر نشد
But the jug of the 
Eyes of the envious will never be filled

تا صدف قانع نشد پر در نشد
Only when the oyster is content
Will it develop a pearl

هر که را جامه ز عشقی چاک شد
Whoever gets their shirt torn
When toiling with passion for love
او ز حرص و عیب کلی پاک شد
Will be cleansed of envy
Cleansed of all blemishes
شاد باش ای عشق خوش سودای ما
Be happy my love
My beloved you are so easy to love 
ای طبیب جمله علتهای ما
Your love heals me completely
Of all sickness and pain
ای دوای نخوت و ناموس ما
Of all envy and pride 
ای تو افلاطون و جالینوس ما
You are my Teacher and Healer
جسم خاک از عشق بر افلاک شد
From your love this earthly body 
Levitates to the heavens 
کوه در رقص آمد و چالاک شد
The mountain becomes nimble
And gets up to dance 
مولوی،مثنوی،دفتر اوّل،بیت ۲۰-۲۵

The Ocean of Thought


صورت از معنی چو شیر از بیشه دان 
Expression jumps out from meaning
Like a lion from the thicket 
یا چو آواز و سخن ز اندیشه دان 
Or like singing and speech 
Coming from thought 

این سخن و آواز از اندیشه خاست 
This song these words 
from where do they arise ? 
from thought
تو ندانی بحر اندیشه کجاست 
Where do they reside?
That you know not
They come from the ocean of thought 

لیک چون موج سخن دیدی لطیف 
When you see a wave of speech
Gentle and refined
بحر آن دانی که باشد هم شریف 
You know the ocean it comes from
Is deep and blessed 
چون ز دانش موج اندیشه بتاخت 
The wave of thought galloped forth
From the ocean of Knowingness
از سخن و آواز او صورت بساخت 
And created form from that speech 
From that voice
از سخن صورت بزاد و باز مرد 
From speech matter is born and died again
موج خود را باز اندر بحر برد 
Taking its waves into its depths once again
صورت از بی صورتی آمد برون 
The expressed world arises from the unexpressed one
باز شد که انا الیه راجعون
It opens again for all return back to the Divine Source