Though my heart is on fire- I remain silent

بزن آن پرده دوشین که من امروز خموشم
Play that melody from yesterday,
for today, I remain silent
ز تف آتش عشقت من دلسوز خموشم
Though the heat of your love may burn me,
I remain silent
منم آن باز که مستم ز کله بسته شدستم
I am the drunk hawk,
yearning to hunt, yet I am tied
ز کله چشم فرازم ز کله دوز خموشم
I gaze beyond but remain
silent in my bonds
ز نگار خوش پنهان ز یکی آتش پنهان
I am concealed from the fire
from the well-concealed beloved
چو دل افروخته گشتم ز دلفروز خموشم
Though my heart is on fire
I remain silent
چو بدیدم که دهانم شد غماز نهانم
سخن فاش چه گویم که ز مرموز خموشم
What can I utter out loud
for am bound to silence from the secret
به ره عشق خیالش چو قلاووز من آمد
My thoughts of my love guard me
protect me from all sides
ز رهش گویم لیکن ز قلاووز خموشم
I would speak of the way of love
but my protector keeps me silent
ز غم افروخته گشتم به غم آموخته گشتم
As I smoulder in it
I learned about sorrow
ز غم ار ناله برآرم ز غم آموز خموشم
My sighs of sorrow may be heard
yet I am silent about the one who taught me sorrow.

My mind swims in thoughts of you - ode 759

My Dear at every turn I want you here
I seek you far I seek you near

My heart is longing for you
My mind thinks only of you

My tired yellow complexion
Shows the sorrow of longing for you
دل من رای تو دارد سر سودای تو دارد
رخ فرسوده زردم غم صفرای تو دارد

My head is drunk with the beauty of your face
My heart is entrapped by thoughts of you
سر من مست جمالت دل من دام خیالت

I dedicate these jewels of my eyes
to the depths of the Ocean that is You
گهر دیده نثار کف دریای تو دارد

Every gift I received from you
I lay before my thoughts of you
ز تو هر هدیه که بردم به خیال تو سپردم

Thoughts with the sweetness of nectar
with the beauty of your face;
with your magnificence
که خیال شکرینت فر و سیمای تو دارد

Yet I am mistaken; for my thoughts
Won't remain as thoughts of You
غلطم گر چه خیالت به خیالات نماند

All goodness and kindness coming to me
are gifts from You
همه خوبی و ملاحت ز عطاهای تو دارد

The hundred petaled flower
shed its petals in chagrin
گل صدبرگ به پیش تو فروریخت ز خجلت

For it thought it too
had beauty comparable to You
که گمان برد که او هم رخ رعنای تو دارد

It bowed its head
and wept in regret
سر خود پیش فکنده چو گنه کار تو عرعر

for mistakenly believing
it had better than You!
که خطا کرد و گمان برد که بالای تو دارد

جگر و جان عزیزان چو رخ زهره فروزان
همه چون ماه گدازان که تمنای تو دارد

دل من تابه حلوا ز بر آتش سودا
اگر از شعله بسوزد نه که حلوای تو دارد

هله چون دوست به دستی همه جا جای نشستی
خنک آن بیخبری کو خبر از جای تو دارد

اگرم در نگشایی ز ره بام درآیم
که زهی جان لطیفی که تماشای تو دارد

به دو صد بام برآیم به دو صد دام درآیم
چه کنم آهوی جانم سر صحرای تو دارد

خمش ای عاشق مجنون بمگو شعر و بخور خون
که جهان ذره به ذره غم غوغای تو دارد

سوی تبریز شو ای دل بر شمس الحق مفضل
چو خیالش به تو آید که تقاضای تو دارد

I am drunk of you and mindless of me

مکن ای دوست غریبم سر سودای تو دارم
Stop my friend! I am
but a stranger seeking You!

من و بالای مناره که تمنای تو دارم
I will climb the tower and call
out your name, for I yearn for You

ز تو سرمست و خمارم خبر از خویش ندارم
I am drunk of you, and
I am mindless of me

سر خود نیز نخارم که تقاضای تو دارم
I have no time to scratch my head,
I only ask for you

دل من روشن و مقبل ز چه شد با تو بگویم
I will only tell you what it is
That opens up my heart and lights it up

که در این آینه دل رخ زیبای تو دارم
For here in the mirror of my heart
I have your beautiful reflection

مکن ای دوست ملامت بنگر روز قیامت
Don't reprimand me so,
there will be a day of judgement!

همه موجم همه جوشم در دریای تو دارم
I am a wave, a churning bubble,
seeking the ocean that is You!

مشنو قول طبیبان که شکر زاید صفرا
Don't listen to the healers
who say sweetness casues ailment!

به شکر داروی من کن چه که صفرای تو دارم
heal me sweet for my ailment
is separation from You!

هله ای گنبد گردون بشنو قصهام اکنون
که چو تو همره ماهم بر و پهنای تو دارم

بر دربان تو آیم ندهد راه و براند
خبرش نیست که پنهان چه تماشای تو دارم

ز درم راه نباشد ز سر بام و دریچه
ستر الله علینا چه علالای تو دارم

هله دربان عوان خو مدهم راه و سقط گو
چو دفم می زن بر رو دف و سرنای تو دارم

As the drummer strikes the drum
slap me a see I am full of your rythm
چو دف از سیلی مطرب هنرم بیش نماید
بزن و تجربه می کن همه هیهای تو دارم

هله زین پس نخروشم نکنم فتنه نجوشم
به دلم حکم کی دارد دل گویای تو دارم

Moses meets a shepherd

دید موسی یک شبانی را براه
Moses spotted a shepherd along the way
کو همیگفت ای گزیننده اله
Who was addressing God
تو کجایی تا شوم من چاکرت
Where are you ? I want to be your servant.
چارقت دوزم کنم شانه سرت
To mend your clothes and comb your hair
جامهات شویم شپشهاات کشم
Wash your clothes and hang them out to dry
شیر پیشت آورم ای محتشم
Bring you fresh milk my Lord
دستکت بوسم بمالم پایکت
Kiss your hand and rub your feet
وقت خواب آید بروبم جایکت
When night time comes I'll make your bed upon the floor, sweep and clean it
ای فدای تو همه بزهای من
I would sacrifice all my goats for you
ای بیادت هیهی و هیهای من
I think of you whenever I call my goats
این نمط بیهوده میگفت آن شبان

گفت موسی با کی است این ای فلان
گفت با آنکس که ما را آفرید
این زمین و چرخ ازو آمد پدید
گفت موسی های بس مدبر شدی
خود مسلمان ناشده کافر شدی
این چه ژاژست این چه کفرست و فشار
پنبهای اندر دهان خود فشار
گند کفر تو جهان را گنده کرد
کفر تو دیبای دین را ژنده کرد
چارق و پاتابه لایق مر تراست
آفتابی را چنینها کی رواست
گر نبندی زین سخن تو حلق را
آتشی آید بسوزد خلق را
آتشی گر نامدست این دود چیست
جان سیه گشته روان مردود چیست
گر همیدانی که یزدان داورست
ژاژ و گستاخی ترا چون باورست
دوستی بیخرد خود دشمنیست
حق تعالی زین چنین خدمت غنیست
با کی میگویی تو این با عم و خال
جسم و حاجت در صفات ذوالجلال
شیر او نوشد که در نشو و نماست
چارق او پوشد که او محتاج پاست
ور برای بندهشست این گفت تو
آنک حق گفت او منست و من خود او
آنک گفت انی مرضت لم تعد
من شدم رنجور او تنها نشد
آنک بی یسمع و بی یبصر شدهست
در حق آن بنده این هم بیهدهست
بی ادب گفتن سخن با خاص حق
دل بمیراند سیه دارد ورق
گر تو مردی را بخوانی فاطمه
گرچه یک جنساند مرد و زن همه
قصد خون تو کند تا ممکنست
گرچه خوشخو و حلیم و ساکنست
فاطمه مدحست در حق زنان
مرد را گویی بود زخم سنان
دست و پا در حق ما استایش است
در حق پاکی حق آلایش است
لم یلد لم یولد او را لایق است
والد و مولود را او خالق است
هرچه جسم آمد ولادت وصف اوست
هرچه مولودست او زین سوی جوست
زانک از کون و فساد است و مهین
حادثست و محدثی خواهد یقین
گفت ای موسی دهانم دوختی
وز پشیمانی تو جانم سوختی
جامه را بدرید و آهی کرد تفت
سر نهاد اندر بیابانی و رفت

Elixir of Life

Thoughts of you 
Flow deep within
This stream of streams, within
This elixir of my Being

This flow comes, from your love 
 into my lifestream it flows 
Overflowing in gratitude
all existence give thanks

Even the flying parrots are thanking
And with this mention of birds
My longing heart, Begins to fly

 you only have to mention
the Name of that Beloved
And I, most certainly
Will give up all I have, even my being

For on this journey of union,
seekers are prepared to give it all up - everything
even our existence for the Life of Life.
How then, can we avoid smiling in sheer joy?

Like every other soulbird, the turtledove
Weaves a garland of love 

He even escapes the cage 
to hand  it to his Solomon


my heart flies with it too, for
every moment, another seeker,
Travels lovedrunk, to the purest of realms
Seeking union with the Beloved

Losing identity, gaining Eternity.
What is the soul? the winevat of Kings,
containing heavenly wine .
Tasting it you will lose your self

What more can be expressed with words?
an indescribable bliss while eating
an indescribable bliss while moving
an indescribable bliss while speaking

I feel it no matter what I'm doing
For when I see your Moonlike beauty, my Beloved,
And when we are together ,
I am in the realm of joy

But those whose horse is lame,
will leave this realm, limping

The moon, who knows you play polo,
transformed itself into a glowing sphere
The sun has also given up its being
rolling away for you to play like a fiery ball

Both have hastened to you, but why
haven't acknowledged their presence
Having woven themselves into your Light;
they await outside your porch

If the external light is such,
then he who is a seer of destiny, My Lord
rides with power, rides with grace
He rides strong, he rides steadfast !

Father's Day with Rumi

Oh God may you never separate this union

ای خدا این وصل را هجران مکن
My Lord, never turn this union into separation.
سرخوشان عشق را نالان مکن
Don't make the happy lovers weep.
باغ جان را تازه و سرسبز دار
Keep the garden of the soul
The garden of our lives green and plush
قصد این مستان و این بستان مکن
Don't target your wrath at these drunkards in the garden of love
چون خزان بر شاخ و برگ دل مزن
Don't come like autumn upon the branches and leaves
خلق را مسکین و سرگردان مکن
بر درختی کشیان مرغ توست
شاخ مشکن مرغ را پران مکن
جمع و شمع خویش را برهم مزن
دشمنان را کور کن شادان مکن
گر چه دزدان خصم روز روشنند
آنچ میخواهد دل ایشان مکن
کعبه اقبال این حلقه است و بس
کعبه اومید را ویران مکن
این طناب خیمه را برهم مزن
خیمه توست آخر ای سلطان مکن
نیست در عالم ز هجران تلختر
هرچ خواهی کن ولیکن آن مکن
Vasl is a state of union and hejran is its opposite state: one of separation and longing.
In Farsi, God is spoken to reverently, but directly speaking to Him, an intimate Friend.
Rumi starts out with a supplication to maintain the union, the good, the state of union between those whom Love has made "head happy": happiness in the head literally, as a result of experiencing Love.
He then proceeds to describe, through a string of metaphors, the scenarios he begs God to keep intact.Keeping the garden of life luscious green, not targeting those drunk with love in the garden of love, don't bring the autumn that turns the leaves brown and dry, don't dry up and break the branches of this green garden of love, don't make these people empty handed and wandering the streets, homeless.